बोध कोणापासून काय ?

बोध कोणापासून काय ?
फुलपाखरू            आनंद आणि स्वछंदी आयुष्य आयुष्यात संकटे अडचणी येतच असतात त्या सर्वांवर मात करून आपले जीवन फुलपाखरा सारखे स्वछंदी जगावे
झाड        परोपकारझाड स्वतः उन्हात राहून दुसऱ्यांना सावली देते. कोणताही मोबदला घेता झाड आपल्याला पाने, फुले, फळे देते. अगदी आपण झाडावर दगड मारला तरी ते आपल्याला फळच देते.
डोंगर      अविचल, स्थितप्रज्ञा कितीही वारा, उन, पाऊस असला तरी डोंगर अविचलपणे सगळ्या संकटांना सामोरे जातो.
नदी        सतत प्रवाही राहणे, कितीही अडथळे आले तरी आपला मार्ग आपणच शोधणे.
कावळा  सतर्कता
सिंह        रुबाब, सिंहावलोकन (सिंहाच्या चालण्यातून व्यक्त होणाऱ्या आत्मविश्वासाला त्याची आयाळ त्याला वेगळाच रुबाब प्राप्त करून देते. आपले व्यक्तिमत्व सुद्धा आपण सिंहासारखे रुबाबदार बनवले पाहिजे. सिंह जंगलात चालताना थोडे अंतर चालून झाल्यावर मागे वळून पाहतो. आपण कुठपर्यंत आलोय, आपल्या मागे काय चालले आहे हे पाह्यानाचा हेतू त्यामध्ये असतो. यावरूनच सिंहावलोकन हि संकल्पना रुजली. त्याचप्रमाणे आपणही खरच काय काय केलय, ठरल्याप्रमाणे सगळ्या गोष्टी झाल्यात का ? हे वेळो वोळी तपासून पहिलेच पाहिजे.)
कुत्रा        प्रामाणिकपणा, कायम सतर्क असल्यामुळे धोक्याची चाहूल लगेच लागते, निष्टा, मैत्री
मधमाशी               संचयन (बचत), सहजीवन, सुसंघटीत काम करणे. मधमाशीच्या पोळा मध्ये हजारो माश्या जरी दिसत असल्या तरी प्रत्येक माशीला तिचे काम वाटूनच दिलेले असते. त्या सगळ्या कामाचे नियंत्रण राणी माशी करत असते. त्याचप्रमाणे आपणही सुसंघटीतपणे काम करण्यास शिकले पाहिजे.
मुंगी        सातत्य, सहजीवन , चिकाटी
सूर्य         सातत्य , शिस्त
गाय        पवित्रता
सोने        लवचिकतासोन्याचे अतिशय बारीक नक्षीकाम करणे सहज शक्य होते तेच मुळी त्याच्या अंगच्या लवचिकपणा मुळे, त्याचप्रमाणे आपणालाही प्रत्येक परिस्थिती प्रमाणे बदलता आले पाहिजे. – कितीही वेळा भट्टीत टाकून काढले तरी सोने काळवंडत नाही ते पहिल्या पेक्षा जास्त चमकायला लागते, त्याचप्रमाणे कितीही संकटे समोर आली, कितीही अडचणी समोर आल्या तरीही डगमगता त्या संकटांना सामोरे गेलो तर आपल्याला हि यश मिळून झळाळी प्राप्त होऊ शकते.
चंदन      स्वतः झिजून सुगंध पसरवणे , दुसर्यांना सुखी करण्यासाठी स्वतः झिजणे.
मेणबत्ती              दुसऱ्यांना प्रकाश देण्यासाठी स्वतः जळते त्याचप्रमाणे आपण आपल्या आयुष्यात इतरां साठी जे काही चांगले करता येईल तेवढे करावे.
लोखंड    कणखरपणा.
गरुड       संकटाला सामोरे जाने. ज्यावेळी पाऊस पडत असतो त्यावेळी सर्व पक्षी आसरा शोधतात पण गरुड पावसाला घाबरता ढगांच्याही वर उडून जातो.
पाणी      सर्वसमावेशकता. पाण्यामध्ये साखर किंवा मीठ टाकले तरी पाणी त्याला सामाऊन घेते. त्याचप्रमाणे आपल्याला गुण दोषासकट कोणालाही सामाऊन घेता आले पाहिजे. एखाद्याला आपण आपले म्हंटले तर त्याचे गुणही आपले आणि दोषही आपले.
चित्ता    चपळता
घोरपड   चिवटपणा. कितीही संकटे आले तरी चिवटपणे आपण आपल्या ध्येयाला चिकटून राहिलो तरच यश मिळते.
बी            नवनिर्मिती. जमिनीवर फेकून दिलेली बी, पोषक वातावरण मिळताच तिला अंकुर फुटतो झाडाची निर्मिती होते. त्याचप्रमाणे संधीचे सोने करता आले पाहिजे.
मीठ        अस्तित्व. मिठाशिवाय अन्नाला चवच येत नाही. अन्नामध्ये मिठाचे प्रमाण कमी किंवा जास्त झाले तरी अन्न बेचव लागते. त्याचप्रमाणे कुठल्याही कामात आपल्याला आपले अस्तित्व निर्माण करता आले पाहिजे.
धरती     सहनशीलता, क्षमाशीलता.
सागर     मर्यादा
कासव    सर्व बाह्य प्रवृत्ती अंतर्मुख करणे.
मांजर     संकटाने खचून जाता धैर्याने पुन्हा उभे राहणे. मांजर कितीही वरून खाली पडले तरी चार पायावारच पडते आणि लगेच उभे राहते.
हरीण      सौंदर्य, काटकता, चपळता
फुल        नाजुकता
घोडा       ताकत, तत्परता. घोडा कामासाठी सदैव तत्पर असतो, त्यासाठी तो कधीही खाली बसत नाही. दृष्टीआड असणाऱ्या गोष्टी पाहण्याची क्षमता ( दिव्य दृष्टी ) घोड्याकडे असते. प्रत्येक परिस्थिती मध्ये अंदाज घेऊन निर्णय घायला आपण शिकलो पाहिजे.
गाढव     सूचनांचे पालन करणे. गाढवाला ओझे पाठीवर घ्यायची जागा ओझे उतरवायची जागा पहिल्या फेरीला मालक दाखवतो त्यानंतर गाढव कितीही चकरा एकटा मारतो, त्याला मालक समोर लागत नाही.

फुलपात्र पात्र ( पातेलं , भांड ) – प्रत्येक गोष्ट सामाऊन घेण्याची क्षमता असल्यामुळे भांड्याला आपण पात्र म्हणतो. तेच भांडे आपण उलटे केले तर ते काहीही सामाऊन घेऊ शकणार नाही म्हणजेच ते अपात्र होईल. आपणही सर्व गोष्टी सामाऊन घेण्यासाठी पात्रच असले पाहिजे.

No comments:

Post a Comment